Τη σκεφτόμουν καιρό τη μέρα που θα έπρεπε να γράψω αυτά τα πράγματα στο blog και όλο το ανέβαλλα, σαν το μαθητή που έχει διάβασμα και δε θέλει να το σκέφτεται… Μια ψυχή όμως που είναι να βγει, ας βγει… Πολλοί ρωτούσατε, άλλοι το μάθατε από το στόμα του Νεκτάριου, άλλοι από το δικό μου, άλλοι από τρίτους, ήρθε η ώρα να το πούμε και επίσημα… Το Πρωινό Φρικασέ μπαίνει σε «νάρκη» προς το παρόν. Και μιλάω για το Π.Φ. σαν project, σαν δίδυμο, σαν Νεκτάριος και Θανάσης. Από τις 14 Οκτωβρίου του 2002, την ημέρα που πρωτοβγήκε στον «αέρα» από το στούντιο του 1055 Rock στην Αγ. Σοφίας τότε, πέρασαν 6 απολαυστικές περίοδοι! Απολαυστικές μέχρι και την τελευταία – προς το παρόν - εκφώνηση! Γεμάτες χαζομάρα, χαρές, πίκρες, ενθουσιασμούς και απογοητεύσεις, καταξίωση και αντιπαλότητες, νίκες και ήττες. Αλλά πάνω απ’ όλα με πολλή αγάπη για το ραδιόφωνο. Αγάπη η οποία αρκετές φορές δε μας βγήκε σε καλό, αλλά πάντα το προσπερνούσαμε και λέγαμε: «εμείς να’ μαστε καλά». Με ένα τέτοιο πείσμα και με έναν εκνευριστικό για τους άλλους παλιμπαιδισμό, καταφέρναμε να κάνουμε το «κομμάτι» μας και να δημιουργήσουμε με την πάροδο των χρόνων έναν πολύ μεγάλο «κύκλο» από φίλους πάνω απ’ όλα και σε κάθε επίπεδο. Φίλους σε επίπεδο συναδέλφων και φίλους σε επίπεδο ακροατών. Φυσικά – και ευτυχώς, επειδή είναι ανησυχητικό το να σε αποδέχονται όλοι - υπήρχαν και οι ορκισμένοι εχθροί της εκπομπής και του «χύμα» ύφους της που δεν ταίριαζε στην αισθητική τους, ή στο λεπτό χιούμορ του κώλου που προτιμούσαν να τους συντροφεύει σε μια καθημερινή πρωινή εκπομπή. Ξύδι! Ξύδι που «κεράστηκε» άφθονο σε πολλούς, μετά τη συνεργασία μας με το Zooradio. Μια συνεργασία που έφαγε πολύ θάψιμο από την αρχή, από καλοθελητές που προδιέγραφαν την αποτυχία μας, και τί δουλειά έχουμε εμείς σε ένα pop ραδιόφωνο, εμείς είμαστε rock και τί τους πήρατε αυτούς θα σας καταστρέψουν, και αυτοί είναι αθυρόστομοι, βρίζουν αβέρτα – κουβέρτα, θα σας κυνηγάει το εσουρού, ου ρε φλώροι πουλήσατε το rock για τα φράγκα, να πάτε να παίζετε shakira αντί για holy diver και γίνατε αδερφές ξαφνικά και είστε μαλάκες και τέτοια… Ακόμα και απειλητικά μηνύματα μας έστελναν τις πρώτες μέρες που ξεκινήσαμε… Είχε πολλή πλάκα! Μετά τους 2-3 πρώτους μήνες προσαρμογής όμως και μετά από πολλή στήριξη και crash test στομαχιού από τους υπευθύνους προγράμματος του Zooradio, όλα πήραν το δρόμο τους. Το δρόμο που απέδειξε αυτό που λέγαμε πάντα με το Νεκ, οτι είτε παίζουμε κλαρίνα, είτε παίζουμε Bathory, το ύφος της εκπομπής, μπορεί να επιβιώσει. Στην υγειά σας! Η επικοινωνία που είχαμε με όλους εσάς, το δέσιμο, η εμπιστοσύνη που μας δείξατε τόσα χρόνια, οι προσωπικές σας στιγμές και φάσεις που μοιραστήκατε πρώτα μαζί μας και μετά με τους δικούς σας, μας έκαναν να χαμογελάμε από ικανοποίηση και να νοιώθουμε σα μικροί, χοντροί θεοί.

Και πάμε στο δια ταύτα… Η δημιουργία του Π.Φ. ήταν αποτέλεσμα των προσωπικών φιλοδοξιών των δημιουργών του, οι οποίες συνοψίζονται στα παραπάνω. Το πάτημα του “pause” ήταν επίσης αποτέλεσμα προσωπικών φιλοδοξιών και υποχρεώσεων των δημιουργών του. Έχουμε κάποια όνειρα, κάποιες φιλοδοξίες και κάποιες υποχρεώσεις – όπως έχουν όλοι - που πρέπει να μπουν στη σειρά γιατί περνάνε και τα χρόνια. Γι’αυτό λοιπόν και θα συνεχίσουμε ως ξεχωριστές οντότητες στο ραδιόφωνο, όπως δηλαδή είμασταν πριν ενώσουμε τη χαζομάρα μας. Από εσάς το μόνο που θέλουμε είναι η καλή διάθεση που πάντα δείχνατε και οι ευχές για καλή συνέχεια στην πορεία μας. Το ραδιόφωνο είναι όμορφο αλλά και άλλο τόσο μυστήριο πράγμα, οπότε ποτέ δεν ξέρεις τί σου ξημερώνει!

Η λέξη «ευχαριστώ» είναι λίγη για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη μας για τα τόσα χρόνια υποστήριξης από όλους εσάς!

 

Μετά τιμής,

 

Πρωινό Φρικασέ.

 

ΥΓ. Μην ακούτε θεωρίες συνομωσίας από καλοθελητές… Χέστε τους! Τους αρέσει!

Άμα συνεχίσει έτσι ο καιρός, θα φύγω διακοπές! Χωρίς προειδοποίηση, χωρίς άδεια από κανέναν, απλά θα πάρω κανά δυο μπαγκάζια και θα εξαφανιστώ! Θα πάω στα νησιά, θα πιάσω καμμιά δουλειά σε ταβέρνα να έχω και ένα πιάτο φαί και θα τη βγάλω κρέμα μέχρι Οκτώβριο. Τουρίστριες θα απασχολούν τις ελεύθερες ώρες μου και τα ρεπό μου και επιτέλους θα κάνω αυτό το μαυροτσουκαλιασμένο μαύρισμα που παρατηρώ σε ντόπιους, εισοδηματίες και celebrities, και με κομπλάρει όποτε λέω οτι πήγα κι εγώ διακοπές! Είμαι στο παρά πέντε…

Στη φωτό, ενσταντανέ από την Πρωτομαγιά, όπου συνδύασα ψησταριά και βουτιές στην παραλία… Πήρα χρώμα ε???

Γελάσαμε απίστευτα πολύ με την ανακάλυψη του “τροχού” της ντόπας και τα τρομαγμένα - ημιδακρυσμένα μάτια δημοσιογράφων, προπονητών, γονέων και κηδεμόνων επίδοξων πρωταθλητών που προσπαθούσαν να συνέλθουν από την “κεραμίδα” που τους χτύπησε μετά το “σκάνδαλο” ντόπινγκ που αποκαλύφθηκε προσφάτως. Στο καπάκι ήρθε μία συνέντευξη που παρακολούθησα το Σάββατο στην εκπομπή του Μικρούτσικου, με 2 παλληκαράκια που ασχολούνται με το ευγενές σποτ του porn, και στην προσπάθεια του παρουσιαστή να αποκαλύψουν μερικά από τα “μυστικά” της “αντοχής” τους και των επιδόσεών τους, παραδέχτηκαν οτι για να μείνει κάποιος σκληρός 3 ώρες (τόσο περίπου παίρνει κάθε σκηνή), χαπακώνεται με κάτι φυσικά εκχυλίσματα (έτσι είπαν) που σε κρατάνε up and running για το ανάλογο χρονικό διάστημα. Ο παρονομαστής κοινός… Οτιδήποτε ξεπερνά τα όρια των ανθρώπινων ικανοτήτων, θέλει “υποβοήθηση”. Όπως π.χ. διάβασα για ένα καινούργιο μαγιώ που έχει σχεδιαστεί για τους κολυμβητές και θα κάνει τα ρεκόρ να καταπίνονται το ένα μετά το άλλο. Λογικό δεν είναι? Και προπέλες να βάλουν καποια στιγμή, θα πάνε ακόμα καλύτερα… Σκατά στα μούτρα αυτών που “ποτίζουν” τα παιδάκια που προπονούν με κάθε λογής ματζούνια, για να γίνουν πρωταθλητές! Ναι στον αθλητισμό, όχι στον υποβοηθούμενο πρωταθλητισμό…
Η εκπομπή ντοπάρεται με γύρους και πίτσες… (μπλέ κατά προτίμηση).